SOFIA ROTARU - królowa pop Ukrainy

SOFIA ROTARU

Pugaczowa, Ałła Sofija Michajłowna Rotaru (ros. София Михайловна Ротару, ukr. Софія Михайлівна Ротару, moł. Sofia Mihailovna Rotaru) to rosyjska, ukraińska, mołdawska piosenkarka, aktorka, producentka kinowa i muzyczna. Jej repertuar stanowi ponad 400 piosenek w 9 językach (głównie w j. rosyjskim, ukraińskim i mołdawskim). W 2000 r. została uznana najlepszą ukraińską piosenkarką estradową XX w. Obecnie S. Rotaru mieszka na stałe w Jałcie. Piosenkarka jest w wielu sferach twórczości i życia przeciwieństwem A. Pugaczowej. Żółta prasa nie doszukuje się u niej skandali, uwagę dziennikarzy zwraca raczej spokojne życie wokalistki. W 2002 r., gdy umarł jej mąż - długo nie pokazywała się na scenie. Dodatkowo później zaczęła dostawać ataków astmy. Nie jest milionerką, nie sprzedała jednak też tak wielkiej liczby płyt, co A. Pugaczowa. Sama nie komponuje. Jest jednak jedną z najpopularniejszych wokalistek krajów Wspólnoty Niepodległych Państw (tj. b. ZSRR). Wciąż wydaje nowe albumy. Nie jest natomiast znana w Polsce.

Od początku swojej kariery śpiewa piosenki w stylu pop-folk. S. Rotaru to pierwsza wokalistka pop, która zaczęła śpiewać recytatywem. Podobnie jak A. Pugaczowa wystąpiła już w ponad 20 filmach muzycznych. Mimo iż A. Pugaczowa i S. Rotaru zawsze pozytywnie odnosiły się do siebie nawzajem; media zawsze porównywały styl i twórczość obu wokalistek. Gdy 3 lata temu w rosyjskim rankingu ulubionych piosenkarzy zwyciężyła S. Rotaru, a nie odwieczna liderka - A. Pugaczowa, w mediach była to wielka sensacja.

S. Rotaru nigdy nie lubiła angażować się w życie polityczne. Wiadomo jednak, że występuje za zachowaniem dobrych stosunków między wszystkimi państwami Europy Wschodniej. W czasie wyborów na Ukrainie na przełomie 2004 i 2005 r. odwiedzała jednak zarówno obozy pomarańczowych, jak i niebieskich. Gdy jednak w 2008 r. na Ukrainie rozgorzała dyskusja na temat rozpoczęcia współpracy z NATO przez Ukrainę - S. Rotaru pojawiła się na antynatowskim mitingu w Doniecku. Warto jednak zaznaczyć, że tylko 22% Ukraińców występuje za przystąpieniem do Paktu Północnoatlantyckiego.

Twórczość

S. Rotaru w przeciwieństwie np. do A. Pugaczowej nadal często wykonuje piosenki, które śpiewała przed laty. Często na nowo interpretuje muzykę piosenek, dodaje nowe teksty. W 2005 r. nagrała nową wersję swej legendarnej piosenki Czerwona ruta (słowa i muzyka W. Iwasiuka) razem z rapowym zespołem Tanok na Majdanie Kongo (ukr. Taniec na Placu Kongo). Skądinąd czerwona ruta to nazwa karpackiego kwiatu z regionu, z którego pochodzi sama S. Rotaru - Bukowiny.

S. Rotaru była nagradzana wielokrotnie na konkursach muzycznych. Kilkakrotnie wyróżniana była także przez prezydentów Rosji, Ukrainy, Białorusi i Mołdawii.

S. Rotaru mówi, iż zawsze chciała stworzyć prawdziwą, ukraińską piosenkę narodową, z tym, że we współczesnym stylu. W 2003 r. nakręciła klip Jedna kalina poświęcony narodowej (ludowej) tematyce, jednocześnie jest to pierwszy klip S. Rotaru, który nakręciła dla wokalistki agencja ukraińska (operatorem był Maksim Papiernik), a nie rosyjska. Według zamysłu reżysera rolik ma pokazać, iż Ukraina to kraj, w którym przenikają się trzy kultury: ukraińska (narodowa), rosyjska i mołdawska. Strój wokalistki ozdobiony jest kilkoma detalami jubilerskimi, które powstały na przełomie XII i XIII w., nawet I w. p. n. e. na Rusi. Sama S. Rotaru przyznaje, że z początku bała się nawet założyć takie drogocenności.

Sofia Rotaru: Jedna kalina (ukr. Одна калина), słowa: W. Kurowskij; muzyka: R. Kwinta, 2003.


Poniższy rolik kręcony był w dwóch miejscach - Sankt Petersburgu oraz Sztokholmie. S. Rotaru pojawia się jednak tylko w scenach w petersburskim Pałacu Jusopowskim. Piosenka to historia dwóch młodych ludzi, którzy kłócą się; ale później dzięki muzyce S. Rotaru odnajdują się i godzą. Pomagają im w tym bilety na koncert piosenkarki.

Sofia Rotaru: Niebo to Ja! (ros. Небо – это Я!), słowa: W. Kurowskij; muzyka: R. Kwinta, 2004.


Na pytanie o treść poniższej piosenki odpowiada sama wokalistka - S. Rotaru:

Większość moich piosenek mówi o pozytywnych uczuciach. I ta - nie jest wyjątkiem. Nigdy nie przestanę śpiewać o miłości, przyjaźni, ponieważ to jedyne uczucia dla których warto żyć i tworzyć. Nie przestanę poświęcać tych piosenek ukochanemu człowiekowi, którego niestety nie ma już obok mnie. Ale miłość do niego nadal żyje w moim sercu, jest obecna w naszych dzieciach, wnukach. Piosenka Sam na świecie właśnie o nim - Anatoliju Jewdokimienko [umarłym w 2002 r. mężu S. Rotaru]. W niej jest nasze życie - i ból, i radość, wdzięczność, retrospekcje o tych szczęśliwych momentach...

Według zamysłu reżysera - S. Rotaru znajduje się w starym domu, który jak ona pogrążony jest w smutku, wspomnieniach o przeszłości. Słychać nieznane ludzkie głosy; a wszystko to w miejscu, gdzie kiedyś była szczęśliwa. Mąż S. Rotaru od 1997 r. chorował na raka mózgu. Wokalistka wydała miliony euro na jego leczenie w Niemczech, w 2002 r. podczas krótkich odwiedzin piosenkarki w klinice na kilka chwil odzyskał przytomność i umarł na jej oczach. S. Rotaru długo po tym wydarzeniu nie wyobrażała sobie swej dalszej kariery. Przez pewien czas zamieszkała nawet w klasztorze, ale ostatecznie do zgromadzeń nie wstąpiła. Dopiero za namowami jej bliskich wróciła na scenę. Między innymi tą piosenką, do której później nagrała poniższy rolik.

Sofia Rotaru: Sam na świecie (ros. Один на свете), słowa i muzyka: K. Meladze, 2006.


Poniżej prezentujemy część wystąpienia S. Rotaru na koncercie Legendy Retro FM. Piosenka Chutorianka została bowiem zapisana przez wokalistkę w 1995 r. Na coroczne koncerty Legendy Retro FM na Stadionie Olimpijskim zapraszani są piosenkarze z całego świata (od Army of Lovers po Ace of base). Wszyscy artyści prezentują swe piosenki, które były hitami przed kilkoma/kilkunastoma laty.

Sofia Rotaru: Chutorzanka (ros. Хуторянка), słowa: W. Matieckij; muzyka: M. Szabrow, 2007.


Na pytanie o ulubioną piosenkę, S. Rotaru odpowiada, iż najbardziej ceni utwór Łabędzia wierność i samego kompozytora i piosenkarza, zmarłego przedwcześnie w 1990 r. - Jewgienija Martynowa. Wielokrotnie inni artyści próbowali wykonać piosenkę, ale zawsze opinie były jednoznaczne - nie ma co porównywać z J. Martynowem. Poniżej - jedna z prób. Kompozycja ta pochodzi z konkursu młodych wykonawców Pięć gwiazd z Soczi. Niestety A. Kiriejew pomylił część słów (patrz po prawej stronie), ale mimo wszystko jego wersja piosenki bardzo spodobała się widowni. S. Rotaru niezwykle przyjaźniła się z J. Martynowem. Widać, jakie wrażenie zrobił na niej prezentowany utwór.

Aleksandr Kiriejew: Łabędzia wierność (ros. Лебединая верность), słowa: D. Dementjew; muzyka: J. Martynow, 2007.

Polecamy

SofiaRotaru.com to oficjalna strona internetowa Sofii Rotaru. Oprócz nowości, życiorysu, opisu twórczości, fotogalerii znajdziemy na witrynie też forum i internetowy (międzynarodowy) fan-klub.

Kontakt

Zapraszamy na FORUM poświęcone m.in. Sofii Rotaru. Zachęcamy też do wpisania się do KSIĘGI GOŚCI.

Masz pytania? Wiesz coś więcej? Napisz! Nasz adres: rosyjska-muzyka@mail.ru.
Zobacz też: Petersburg.ovh.org - po polsku o Sankt Petersburgu